Technopedia Center
PMB University Brochure
Faculty of Engineering and Computer Science
S1 Informatics S1 Information Systems S1 Information Technology S1 Computer Engineering S1 Electrical Engineering S1 Civil Engineering

faculty of Economics and Business
S1 Management S1 Accountancy

Faculty of Letters and Educational Sciences
S1 English literature S1 English language education S1 Mathematics education S1 Sports Education
  • Registerasi
  • Brosur UTI
  • Kip Scholarship Information
  • Performance
  1. Weltenzyklopädie
  2. Multipendel – Wikipedia
Multipendel – Wikipedia 👆 Click Here!
aus Wikipedia, der freien Enzyklopädie

Ein Multipendel ist ein Pendel, an dessen Arm weitere Pendel gehängt sind. Es entsteht ein unvorhersehbares Bewegungsmuster, welches bereits bei geringfügigen Störungen stark variiert. Es lassen sich chaotische Prozesse leicht simulieren, weshalb es sich zu einem beliebten Modell in der Chaostheorie entwickelt hat.

Modellvorstellung

[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Das Modell des Multipendels n {\displaystyle n} {\displaystyle n}-ter Stufe ist ein idealisiertes System eines Fadenpendels, an dessen schwingendem Massenpunkt n − 1 {\displaystyle n-1} {\displaystyle n-1} weitere baugleiche Fadenpendel gekoppelt sind. Die verbindenden Fäden zwischen Aufhängepunkt und den Massenpunkten werden als vollkommen unelastische, massenlose Stäbe betrachtet. Das gesamte System wird als reibungsfrei aufgefasst.

Bewegungsgleichungen des Multipendels n-ter Stufe

[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]
Aufbau: Multipendel

Die Bewegungsgleichungen für ein Multipendel n {\displaystyle n} {\displaystyle n}-ter Stufe lassen sich mit dem Lagrange-Formalismus zweiter Art herleiten.

Generalisierte Koordinaten

[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Mittels Trigonometrie erhält man:

x 1 = l 1 sin ⁡ φ 1 {\displaystyle x_{1}=l_{1}\sin \varphi _{1}} {\displaystyle x_{1}=l_{1}\sin \varphi _{1}}

y 1 = − l 1 cos ⁡ φ 1 {\displaystyle y_{1}=-l_{1}\cos \varphi _{1}} {\displaystyle y_{1}=-l_{1}\cos \varphi _{1}}

x 2 = l 1 sin ⁡ φ 1 + l 2 sin ⁡ φ 2 {\displaystyle x_{2}=l_{1}\sin \varphi _{1}+l_{2}\sin \varphi _{2}} {\displaystyle x_{2}=l_{1}\sin \varphi _{1}+l_{2}\sin \varphi _{2}}

y 2 = − l 1 cos ⁡ φ 1 − l 2 cos ⁡ φ 2 {\displaystyle y_{2}=-l_{1}\cos \varphi _{1}-l_{2}\cos \varphi _{2}} {\displaystyle y_{2}=-l_{1}\cos \varphi _{1}-l_{2}\cos \varphi _{2}}

...

x n = l 1 sin ⁡ φ 1 + . . . + l n sin ⁡ φ n {\displaystyle x_{n}=l_{1}\sin \varphi _{1}+...+l_{n}\sin \varphi _{n}} {\displaystyle x_{n}=l_{1}\sin \varphi _{1}+...+l_{n}\sin \varphi _{n}}

y n = − l 1 cos ⁡ φ 1 − . . . − l n cos ⁡ φ n {\displaystyle y_{n}=-l_{1}\cos \varphi _{1}-...-l_{n}\cos \varphi _{n}} {\displaystyle y_{n}=-l_{1}\cos \varphi _{1}-...-l_{n}\cos \varphi _{n}}

Folglich können die kartesischen Koordinaten ( x k | y k ) {\displaystyle (x_{k}|y_{k})} {\displaystyle (x_{k}|y_{k})} der Massenpunkte m k {\displaystyle m_{k}} {\displaystyle m_{k}} für k {\displaystyle k} {\displaystyle k} ∈ {1,..., n {\displaystyle n} {\displaystyle n}} und ihre zeitlichen Ableitungen in folgender Form geschrieben werden:

x k = ∑ i = 1 k l i sin ⁡ φ i {\displaystyle x_{k}=\sum _{i=1}^{k}l_{i}\sin \varphi _{i}} {\displaystyle x_{k}=\sum _{i=1}^{k}l_{i}\sin \varphi _{i}}

x ˙ k = ∑ i = 1 k l i φ ˙ i cos ⁡ φ i {\displaystyle {\dot {x}}_{k}=\sum _{i=1}^{k}l_{i}{\dot {\varphi }}_{i}\cos \varphi _{i}} {\displaystyle {\dot {x}}_{k}=\sum _{i=1}^{k}l_{i}{\dot {\varphi }}_{i}\cos \varphi _{i}}

y k = − ∑ i = 1 k l i cos ⁡ φ i {\displaystyle y_{k}=-\sum _{i=1}^{k}l_{i}\cos \varphi _{i}} {\displaystyle y_{k}=-\sum _{i=1}^{k}l_{i}\cos \varphi _{i}}

y ˙ k = ∑ i = 1 k l i φ ˙ i sin ⁡ φ i {\displaystyle {\dot {y}}_{k}=\sum _{i=1}^{k}l_{i}{\dot {\varphi }}_{i}\sin \varphi _{i}} {\displaystyle {\dot {y}}_{k}=\sum _{i=1}^{k}l_{i}{\dot {\varphi }}_{i}\sin \varphi _{i}}

Lagrange-Funktion

[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Kinetische Energie T {\displaystyle T} {\displaystyle T} und Potential V {\displaystyle V} {\displaystyle V} ergeben:

T ( φ 1 , . . . , φ n , φ ˙ 1 , . . . , φ ˙ n ) = ∑ k = 1 n m k 2 ( x ˙ k 2 + y ˙ k 2 ) {\displaystyle T(\varphi _{1},...,\varphi _{n},{\dot {\varphi }}_{1},...,{\dot {\varphi }}_{n})=\sum _{k=1}^{n}{\frac {m_{k}}{2}}({\dot {x}}_{k}^{2}+{\dot {y}}_{k}^{2})} {\displaystyle T(\varphi _{1},...,\varphi _{n},{\dot {\varphi }}_{1},...,{\dot {\varphi }}_{n})=\sum _{k=1}^{n}{\frac {m_{k}}{2}}({\dot {x}}_{k}^{2}+{\dot {y}}_{k}^{2})}

V ( φ 1 , . . . , φ n ) = g ∑ k = 1 n m k y k {\displaystyle V(\varphi _{1},...,\varphi _{n})=g\sum _{k=1}^{n}m_{k}y_{k}} {\displaystyle V(\varphi _{1},...,\varphi _{n})=g\sum _{k=1}^{n}m_{k}y_{k}}

Somit ist die Lagrange-Funktion L = T − V {\displaystyle L=T-V} {\displaystyle L=T-V}:

L ( φ 1 , . . . , φ n , φ ˙ 1 , . . . , φ ˙ n ) = 1 2 ∑ k = 1 n m k [ ( ∑ i = 1 k l i φ ˙ i cos ⁡ φ i ) 2 + ( ∑ i = 1 k l i φ ˙ i sin ⁡ φ i ) 2 ] + g ∑ k = 1 n ∑ i = 1 k m k l i cos ⁡ φ i {\displaystyle L(\varphi _{1},...,\varphi _{n},{\dot {\varphi }}_{1},...,{\dot {\varphi }}_{n})={\frac {1}{2}}\sum _{k=1}^{n}m_{k}\left[\left(\sum _{i=1}^{k}l_{i}{\dot {\varphi }}_{i}\cos \varphi _{i}\right)^{2}+\left(\sum _{i=1}^{k}l_{i}{\dot {\varphi }}_{i}\sin \varphi _{i}\right)^{2}\right]+g\sum _{k=1}^{n}\sum _{i=1}^{k}m_{k}l_{i}\cos \varphi _{i}} {\displaystyle L(\varphi _{1},...,\varphi _{n},{\dot {\varphi }}_{1},...,{\dot {\varphi }}_{n})={\frac {1}{2}}\sum _{k=1}^{n}m_{k}\left[\left(\sum _{i=1}^{k}l_{i}{\dot {\varphi }}_{i}\cos \varphi _{i}\right)^{2}+\left(\sum _{i=1}^{k}l_{i}{\dot {\varphi }}_{i}\sin \varphi _{i}\right)^{2}\right]+g\sum _{k=1}^{n}\sum _{i=1}^{k}m_{k}l_{i}\cos \varphi _{i}}

Bewegungsgleichungen

[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Die Bewegungsgleichungen des Multipendels n-ter Stufe ergeben sich aus

d d t ∂ L ∂ φ ˙ j − ∂ L ∂ φ j = 0 {\displaystyle {d \over dt}{\partial {L} \over \partial {{\dot {\varphi }}_{j}}}-{\partial {L} \over \partial {\varphi _{j}}}=0} {\displaystyle {d \over dt}{\partial {L} \over \partial {{\dot {\varphi }}_{j}}}-{\partial {L} \over \partial {\varphi _{j}}}=0}

bzw.

d d t ∂ T ∂ φ ˙ j − ∂ ∂ φ j ( T − V ) = 0 {\displaystyle {d \over dt}{\partial {T} \over \partial {{\dot {\varphi }}_{j}}}-{\partial {} \over \partial {\varphi _{j}}}(T-V)=0} {\displaystyle {d \over dt}{\partial {T} \over \partial {{\dot {\varphi }}_{j}}}-{\partial {} \over \partial {\varphi _{j}}}(T-V)=0}

für j {\displaystyle j} {\displaystyle j} ∈ {1,..., n {\displaystyle n} {\displaystyle n}}.

Die Bewegungsgleichungen für die generalisierten Koordinaten ( φ 1 , . . . , φ n {\displaystyle {\varphi _{1}},...,{\varphi _{n}}} {\displaystyle {\varphi _{1}},...,{\varphi _{n}}}) stellen ein nichtlineares System von n {\displaystyle n} {\displaystyle n} Differentialgleichungen zweiter Ordnung dar, welches für n > 1 {\displaystyle n>1} {\displaystyle n>1} analytisch nicht lösbar ist.

Es kann bei 2 n {\displaystyle 2n} {\displaystyle 2n} bekannten Nebenbedingungen, beispielsweise den Startwerten

( φ 1 ( t = 0 ) , . . . , φ n ( t = 0 ) , φ ˙ 1 ( t = 0 ) , . . . , φ ˙ n ( t = 0 ) ) , {\displaystyle \left(\varphi _{1}(t=0),...,\varphi _{n}(t=0),{\dot {\varphi }}_{1}(t=0),...,{\dot {\varphi }}_{n}(t=0)\right),} {\displaystyle \left(\varphi _{1}(t=0),...,\varphi _{n}(t=0),{\dot {\varphi }}_{1}(t=0),...,{\dot {\varphi }}_{n}(t=0)\right),}

mittels numerischer Verfahren gelöst werden. Zwecks Vereinfachung der Bewegungsgleichungen können Kleinwinkelnäherungen vorgenommen werden.

Für Stufen n > 1 {\displaystyle n>1} {\displaystyle n>1} entstehen chaotische Bewegungsmuster. Hier führen bereits geringfügige Änderungen der lokalen Koordinaten oder ihrer zeitlichen Ableitungen zu deutlichen Änderungen im weiteren Bewegungsablauf.

Bewegungsgleichungen für ein- bis dreistufige Pendel

[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Mathematisches Pendel

[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Für n = 1 {\displaystyle n=1} {\displaystyle n=1} ergibt sich der einfache Fall des mathematischen Pendels.

Hier ergeben sich kinetische Energie T {\displaystyle T} {\displaystyle T} und Potential V {\displaystyle V} {\displaystyle V} zu

T ( φ , φ ˙ ) = m 2 l 2 φ ˙ 2 {\displaystyle T(\varphi ,{\dot {\varphi }})={\frac {m}{2}}l^{2}{\dot {\varphi }}^{2}} {\displaystyle T(\varphi ,{\dot {\varphi }})={\frac {m}{2}}l^{2}{\dot {\varphi }}^{2}}

V ( φ ) = − m g l cos ⁡ φ {\displaystyle V(\varphi )=-mgl\cos \varphi } {\displaystyle V(\varphi )=-mgl\cos \varphi }

mit m := m 1 , l := l 1 , φ := φ 1 {\displaystyle m:=m_{1},l:=l_{1},\varphi :=\varphi _{1}} {\displaystyle m:=m_{1},l:=l_{1},\varphi :=\varphi _{1}}.

Entsprechend ist die Bewegungsgleichung:

φ ¨ + g l sin ⁡ φ = 0 {\displaystyle {\ddot {\varphi }}+{\frac {g}{l}}\sin \varphi =0} {\displaystyle {\ddot {\varphi }}+{\frac {g}{l}}\sin \varphi =0}

Mit der Kleinwinkelnäherung sin ⁡ φ ≈ φ {\displaystyle \sin \varphi \approx \varphi } {\displaystyle \sin \varphi \approx \varphi } lässt sich die Gleichung vereinfachen:

φ ¨ + g l φ = 0 {\displaystyle {\ddot {\varphi }}+{\frac {g}{l}}\varphi =0} {\displaystyle {\ddot {\varphi }}+{\frac {g}{l}}\varphi =0}

Eine zweckmäßige Lösung der Bewegungsgleichung ist

φ ( t ) = φ ( 0 ) cos ⁡ ( g l t + α ) {\displaystyle \varphi (t)=\varphi (0)\cos \left({\sqrt {\frac {g}{l}}}t+\alpha \right)} {\displaystyle \varphi (t)=\varphi (0)\cos \left({\sqrt {\frac {g}{l}}}t+\alpha \right)},

sodass bei bekannten Startbedingungen für den Parameter α {\displaystyle \alpha } {\displaystyle \alpha } gilt:

α = arcsin ⁡ ( − φ ˙ ( 0 ) φ ( 0 ) l g ) {\displaystyle \alpha =\arcsin \left(-{\frac {{\dot {\varphi }}(0)}{\varphi (0)}}{\sqrt {\frac {l}{g}}}\right)} {\displaystyle \alpha =\arcsin \left(-{\frac {{\dot {\varphi }}(0)}{\varphi (0)}}{\sqrt {\frac {l}{g}}}\right)}

Das Pendel schwingt entsprechend harmonisch mit der Periode:

T = 2 π l g {\displaystyle T=2\pi {\sqrt {\frac {l}{g}}}} {\displaystyle T=2\pi {\sqrt {\frac {l}{g}}}}

Doppelpendel

[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Der Fall n = 2 {\displaystyle n=2} {\displaystyle n=2} stellt das Doppelpendel dar.

Hier ergeben sich kinetische Energie T {\displaystyle T} {\displaystyle T} und Potential V {\displaystyle V} {\displaystyle V} zu:

T ( φ 1 , φ 2 , φ ˙ 1 , φ ˙ 2 ) = m 1 2 l 1 2 φ ˙ 1 2 + m 2 2 ( l 1 2 φ ˙ 1 2 + l 2 2 φ ˙ 2 2 + 2 l 1 l 2 φ ˙ 1 φ ˙ 2 cos ⁡ ( φ 1 − φ 2 ) ) {\displaystyle T(\varphi _{1},\varphi _{2},{\dot {\varphi }}_{1},{\dot {\varphi }}_{2})={\frac {m_{1}}{2}}l_{1}^{2}{\dot {\varphi }}_{1}^{2}+{\frac {m_{2}}{2}}\left(l_{1}^{2}{\dot {\varphi }}_{1}^{2}+l_{2}^{2}{\dot {\varphi }}_{2}^{2}+2l_{1}l_{2}{\dot {\varphi }}_{1}{\dot {\varphi }}_{2}\cos(\varphi _{1}-\varphi _{2})\right)} {\displaystyle T(\varphi _{1},\varphi _{2},{\dot {\varphi }}_{1},{\dot {\varphi }}_{2})={\frac {m_{1}}{2}}l_{1}^{2}{\dot {\varphi }}_{1}^{2}+{\frac {m_{2}}{2}}\left(l_{1}^{2}{\dot {\varphi }}_{1}^{2}+l_{2}^{2}{\dot {\varphi }}_{2}^{2}+2l_{1}l_{2}{\dot {\varphi }}_{1}{\dot {\varphi }}_{2}\cos(\varphi _{1}-\varphi _{2})\right)}

V ( φ 1 , φ 2 ) = − ( m 1 + m 2 ) g l 1 cos ⁡ φ 1 − m 2 g l 2 cos ⁡ φ 2 {\displaystyle V(\varphi _{1},\varphi _{2})=-(m_{1}+m_{2})gl_{1}\cos \varphi _{1}-m_{2}gl_{2}\cos \varphi _{2}} {\displaystyle V(\varphi _{1},\varphi _{2})=-(m_{1}+m_{2})gl_{1}\cos \varphi _{1}-m_{2}gl_{2}\cos \varphi _{2}}

Entsprechend sind die Bewegungsgleichungen:

m 2 l 2 φ ¨ 2 cos ⁡ ( φ 1 − φ 2 ) + ( m 1 + m 2 ) l 1 φ ¨ 1 + m 2 l 2 φ ˙ 2 2 sin ⁡ ( φ 1 − φ 2 ) + ( m 1 + m 2 ) g sin ⁡ φ 1 = 0 {\displaystyle m_{2}l_{2}{\ddot {\varphi }}_{2}\cos \left(\varphi _{1}-\varphi _{2}\right)+\left(m_{1}+m_{2}\right)l_{1}{\ddot {\varphi }}_{1}+m_{2}l_{2}{\dot {\varphi }}_{2}^{2}\sin \left(\varphi _{1}-\varphi _{2}\right)+\left(m_{1}+m_{2}\right)g\sin \varphi _{1}=0} {\displaystyle m_{2}l_{2}{\ddot {\varphi }}_{2}\cos \left(\varphi _{1}-\varphi _{2}\right)+\left(m_{1}+m_{2}\right)l_{1}{\ddot {\varphi }}_{1}+m_{2}l_{2}{\dot {\varphi }}_{2}^{2}\sin \left(\varphi _{1}-\varphi _{2}\right)+\left(m_{1}+m_{2}\right)g\sin \varphi _{1}=0}

und

l 2 φ ¨ 2 + l 1 φ ¨ 1 cos ⁡ ( φ 1 − φ 2 ) − l 1 φ ˙ 1 2 sin ⁡ ( φ 1 − φ 2 ) + g sin ⁡ φ 2 = 0 {\displaystyle l_{2}{\ddot {\varphi }}_{2}+l_{1}{\ddot {\varphi }}_{1}\cos \left(\varphi _{1}-\varphi _{2}\right)-l_{1}{\dot {\varphi }}_{1}^{2}\sin \left(\varphi _{1}-\varphi _{2}\right)+g\sin \varphi _{2}=0} {\displaystyle l_{2}{\ddot {\varphi }}_{2}+l_{1}{\ddot {\varphi }}_{1}\cos \left(\varphi _{1}-\varphi _{2}\right)-l_{1}{\dot {\varphi }}_{1}^{2}\sin \left(\varphi _{1}-\varphi _{2}\right)+g\sin \varphi _{2}=0}

Ein Beispiel für ein Doppelpendel ist eine Glocke mit Klöppel.

Tripelpendel

[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Der Fall n = 3 {\displaystyle n=3} {\displaystyle n=3} stellt das Tripelpendel dar.

Hier ergibt sich die kinetische Energie T {\displaystyle T} {\displaystyle T} zu:

T ( φ 1 , φ 2 , φ 3 , φ ˙ 1 , φ ˙ 2 , φ ˙ 3 ) = m 1 + m 2 + m 3 2 l 1 2 φ ˙ 1 2 + m 2 + m 3 2 l 2 2 φ ˙ 2 2 + m 3 2 l 3 2 φ ˙ 3 2 + ( m 2 + m 3 ) l 1 l 2 φ ˙ 1 φ ˙ 2 cos ⁡ ( φ 1 − φ 2 ) {\displaystyle T(\varphi _{1},\varphi _{2},\varphi _{3},{\dot {\varphi }}_{1},{\dot {\varphi }}_{2},{\dot {\varphi }}_{3})={\frac {m_{1}+m_{2}+m_{3}}{2}}l_{1}^{2}{\dot {\varphi }}_{1}^{2}+{\frac {m_{2}+m_{3}}{2}}l_{2}^{2}{\dot {\varphi }}_{2}^{2}+{\frac {m_{3}}{2}}l_{3}^{2}{\dot {\varphi }}_{3}^{2}+(m_{2}+m_{3})l_{1}l_{2}{\dot {\varphi }}_{1}{\dot {\varphi }}_{2}\cos(\varphi _{1}-\varphi _{2})} {\displaystyle T(\varphi _{1},\varphi _{2},\varphi _{3},{\dot {\varphi }}_{1},{\dot {\varphi }}_{2},{\dot {\varphi }}_{3})={\frac {m_{1}+m_{2}+m_{3}}{2}}l_{1}^{2}{\dot {\varphi }}_{1}^{2}+{\frac {m_{2}+m_{3}}{2}}l_{2}^{2}{\dot {\varphi }}_{2}^{2}+{\frac {m_{3}}{2}}l_{3}^{2}{\dot {\varphi }}_{3}^{2}+(m_{2}+m_{3})l_{1}l_{2}{\dot {\varphi }}_{1}{\dot {\varphi }}_{2}\cos(\varphi _{1}-\varphi _{2})}

+ m 3 l 1 l 3 φ ˙ 1 φ ˙ 3 cos ⁡ ( φ 1 − φ 3 ) + m 3 l 2 l 3 φ ˙ 2 φ ˙ 3 cos ⁡ ( φ 2 − φ 3 ) {\displaystyle +m_{3}l_{1}l_{3}{\dot {\varphi }}_{1}{\dot {\varphi }}_{3}\cos(\varphi _{1}-\varphi _{3})+m_{3}l_{2}l_{3}{\dot {\varphi }}_{2}{\dot {\varphi }}_{3}\cos(\varphi _{2}-\varphi _{3})} {\displaystyle +m_{3}l_{1}l_{3}{\dot {\varphi }}_{1}{\dot {\varphi }}_{3}\cos(\varphi _{1}-\varphi _{3})+m_{3}l_{2}l_{3}{\dot {\varphi }}_{2}{\dot {\varphi }}_{3}\cos(\varphi _{2}-\varphi _{3})}

Für das Potential V {\displaystyle V} {\displaystyle V} gilt:

V ( φ 1 , φ 2 , φ 3 ) = − ( m 1 + m 2 + m 3 ) g l 1 cos ⁡ φ 1 − ( m 2 + m 3 ) g l 2 cos ⁡ φ 2 − m 3 g l 3 cos ⁡ φ 3 {\displaystyle V(\varphi _{1},\varphi _{2},\varphi _{3})=-(m_{1}+m_{2}+m_{3})gl_{1}\cos \varphi _{1}-(m_{2}+m_{3})gl_{2}\cos \varphi _{2}-m_{3}gl_{3}\cos \varphi _{3}} {\displaystyle V(\varphi _{1},\varphi _{2},\varphi _{3})=-(m_{1}+m_{2}+m_{3})gl_{1}\cos \varphi _{1}-(m_{2}+m_{3})gl_{2}\cos \varphi _{2}-m_{3}gl_{3}\cos \varphi _{3}}

Entsprechend sind die Bewegungsgleichungen:

m 3 l 3 φ ¨ 3 cos ⁡ ( φ 1 − φ 3 ) + ( m 2 + m 3 ) l 2 φ ¨ 2 cos ⁡ ( φ 1 − φ 2 ) + ( m 1 + m 2 + m 3 ) l 1 φ ¨ 1 + m 3 l 3 φ ˙ 3 2 sin ⁡ ( φ 1 − φ 3 ) {\displaystyle m_{3}l_{3}{\ddot {\varphi }}_{3}\cos(\varphi _{1}-\varphi _{3})+(m_{2}+m_{3})l_{2}{\ddot {\varphi }}_{2}\cos(\varphi _{1}-\varphi _{2})+(m_{1}+m_{2}+m_{3})l_{1}{\ddot {\varphi }}_{1}+m_{3}l_{3}{\dot {\varphi }}_{3}^{2}\sin(\varphi _{1}-\varphi _{3})} {\displaystyle m_{3}l_{3}{\ddot {\varphi }}_{3}\cos(\varphi _{1}-\varphi _{3})+(m_{2}+m_{3})l_{2}{\ddot {\varphi }}_{2}\cos(\varphi _{1}-\varphi _{2})+(m_{1}+m_{2}+m_{3})l_{1}{\ddot {\varphi }}_{1}+m_{3}l_{3}{\dot {\varphi }}_{3}^{2}\sin(\varphi _{1}-\varphi _{3})}

+ ( m 2 + m 3 ) l 2 φ ˙ 2 2 sin ⁡ ( φ 1 − φ 2 ) + ( m 1 + m 2 + m 3 ) g sin ⁡ φ 1 = 0 {\displaystyle +(m_{2}+m_{3})l_{2}{\dot {\varphi }}_{2}^{2}\sin(\varphi _{1}-\varphi _{2})+(m_{1}+m_{2}+m_{3})g\sin \varphi _{1}=0} {\displaystyle +(m_{2}+m_{3})l_{2}{\dot {\varphi }}_{2}^{2}\sin(\varphi _{1}-\varphi _{2})+(m_{1}+m_{2}+m_{3})g\sin \varphi _{1}=0}

und

m 3 l 3 φ ¨ 3 cos ⁡ ( φ 2 − φ 3 ) + ( m 2 + m 3 ) l 2 φ ¨ 2 + ( m 2 + m 3 ) l 1 φ ¨ 1 cos ⁡ ( φ 1 − φ 2 ) − ( m 2 + m 3 ) l 1 φ ˙ 1 2 sin ⁡ ( φ 1 − φ 2 ) {\displaystyle m_{3}l_{3}{\ddot {\varphi }}_{3}\cos(\varphi _{2}-\varphi _{3})+(m_{2}+m_{3})l_{2}{\ddot {\varphi }}_{2}+(m_{2}+m_{3})l_{1}{\ddot {\varphi }}_{1}\cos(\varphi _{1}-\varphi _{2})-(m_{2}+m_{3})l_{1}{\dot {\varphi }}_{1}^{2}\sin(\varphi _{1}-\varphi _{2})} {\displaystyle m_{3}l_{3}{\ddot {\varphi }}_{3}\cos(\varphi _{2}-\varphi _{3})+(m_{2}+m_{3})l_{2}{\ddot {\varphi }}_{2}+(m_{2}+m_{3})l_{1}{\ddot {\varphi }}_{1}\cos(\varphi _{1}-\varphi _{2})-(m_{2}+m_{3})l_{1}{\dot {\varphi }}_{1}^{2}\sin(\varphi _{1}-\varphi _{2})}

+ m 3 l 3 φ ˙ 3 2 sin ⁡ ( φ 2 − φ 3 ) + ( m 2 + m 3 ) g sin ⁡ φ 2 = 0 {\displaystyle +m_{3}l_{3}{\dot {\varphi }}_{3}^{2}\sin(\varphi _{2}-\varphi _{3})+(m_{2}+m_{3})g\sin \varphi _{2}=0} {\displaystyle +m_{3}l_{3}{\dot {\varphi }}_{3}^{2}\sin(\varphi _{2}-\varphi _{3})+(m_{2}+m_{3})g\sin \varphi _{2}=0}

und

l 3 φ ¨ 3 + l 2 φ ¨ 2 cos ⁡ ( φ 2 − φ 3 ) + l 1 φ ¨ 1 cos ⁡ ( φ 1 − φ 3 ) − l 2 φ ˙ 2 2 sin ⁡ ( φ 2 − φ 3 ) − l 1 φ ˙ 1 2 sin ⁡ ( φ 1 − φ 3 ) + g sin ⁡ φ 3 = 0 {\displaystyle l_{3}{\ddot {\varphi }}_{3}+l_{2}{\ddot {\varphi }}_{2}\cos(\varphi _{2}-\varphi _{3})+l_{1}{\ddot {\varphi }}_{1}\cos(\varphi _{1}-\varphi _{3})-l_{2}{\dot {\varphi }}_{2}^{2}\sin(\varphi _{2}-\varphi _{3})-l_{1}{\dot {\varphi }}_{1}^{2}\sin(\varphi _{1}-\varphi _{3})+g\sin \varphi _{3}=0} {\displaystyle l_{3}{\ddot {\varphi }}_{3}+l_{2}{\ddot {\varphi }}_{2}\cos(\varphi _{2}-\varphi _{3})+l_{1}{\ddot {\varphi }}_{1}\cos(\varphi _{1}-\varphi _{3})-l_{2}{\dot {\varphi }}_{2}^{2}\sin(\varphi _{2}-\varphi _{3})-l_{1}{\dot {\varphi }}_{1}^{2}\sin(\varphi _{1}-\varphi _{3})+g\sin \varphi _{3}=0}

Simulation der Trajektorien

[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]
  • Simulation: '"`UNIQ--postMath-00000041-QINU`"'
    Simulation: n = 1 {\displaystyle n=1} {\displaystyle n=1}
  • Simulation: '"`UNIQ--postMath-00000042-QINU`"'
    Simulation: n = 2 {\displaystyle n=2} {\displaystyle n=2}
  • Simulation: '"`UNIQ--postMath-00000043-QINU`"'
    Simulation: n = 3 {\displaystyle n=3} {\displaystyle n=3}

Literatur

[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]
  • Georg Hamel: Theoretische Mechanik. Springer, Berlin 1967. Berichtiger Reprint 1978, ISBN 3-540-03816-7
  • Friedhelm Kuypers: Klassische Mechanik. 5. Auflage. VCH, Weinheim 1997, ISBN 3-527-29269-1
  • Landau / Lifschitz: Lehrbuch der theoretischen Physik. Band 1: Mechanik. 14. Auflage. Deutsch, Thun 1997, ISBN 3-8171-1326-9

Weblinks

[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]
  • Doppelpendel-Simulation in Java und Python

Quellen

[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]
  • L. D. Landau, E. M. Lifschitz: Volume 1 of Course of Theoretical Physics. 3rd Edition 1976, ISBN 0-7506-2896-0, §5, S. 11 f. (englisch)
  • Herleitung der Differentialgleichungen zur Beschreibung des Doppelpendels (englisch)
Abgerufen von „https://de.teknopedia.teknokrat.ac.id/w/index.php?title=Multipendel&oldid=259766569“
Kategorien:
  • Pendel
  • Nichtlineare Dynamik

  • indonesia
  • Polski
  • العربية
  • Deutsch
  • English
  • Español
  • Français
  • Italiano
  • مصرى
  • Nederlands
  • 日本語
  • Português
  • Sinugboanong Binisaya
  • Svenska
  • Українська
  • Tiếng Việt
  • Winaray
  • 中文
  • Русский
Sunting pranala
Pusat Layanan

UNIVERSITAS TEKNOKRAT INDONESIA | ASEAN's Best Private University
Jl. ZA. Pagar Alam No.9 -11, Labuhan Ratu, Kec. Kedaton, Kota Bandar Lampung, Lampung 35132
Phone: (0721) 702022
Email: pmb@teknokrat.ac.id